احساس میکنم دیگه آدمهای زیادی اینجارو نمیخونن واین خوبه چون راحتتر میتونم بگم.
استرس و انژی منفی همین چیزیه که این روزا به شدت دارم تجربش میکنم.یه اتفاق بد میاد توو ذهنم و تا ته ته تهش میرم
بعد به خاطرش ناراحت میشم گاهی بهم برمیخوره گاهی از بعضیا بدم میاد گاهی از خودم بدم میاد گاهی میزنم زیر گریه و اشکام بالش و گردنم و خیس میکنه واینا فقط و فقط به خاطر اتفاقیه که توو ذهن منه و هنوز نیوفتاده!!!!

ساعت ناهار و شام که دیگه مرگ منه.حالم از هر چی غذاس بهم میخوره.بیشتر از 4 تا قاشق نمیتونم.یه چیزیم شده.

هر چی جمله مثبت و انرژی مثبت و کتاب بود خوندم ولی فایده نداره.هی به خودم میگم انسانها فقط از فکر اتفاق بدی که قراره بیوفته ناراحت میشن اگه اون اتفاق بیوفته اونقدرها هم ناراحت کننده نیست!

بعد میگم فک کن شده.خوب دیگه از دست تو که کاری بر نمیاد....تهش اینه دیگه.

چرا من از همه ی آدمای اطرافم بدم اومده؟؟!!!

بوی خاک بارون خورده میاد...پاییز بهترین فصل واسه...

..............................................................
زیر باران باید رفت
چشمها را باید شست
جور دیگر باید دید!

امسال بدترین سال زندگیم بود.از همون اولش خیلی سنگین بود.بدترین و شوک برانگیز ترین اتفاقایی که می تونست اتفاق بیفته افتاد.

هیچ وقت معنی اشکام خشک شده رو نمی نمیفهمیدم ولی حالا می دونم یعنی چی. تا حالا توو زندگیم اینقد گریه نکرده بودم که اشکام خشک بشن و فقط هق هق باشه...

باورم نمیشه رفته باشه...باورم نمیشه دیگه نیست.دیگه باهام شوخی نمیکنه.دیگه از توی جمع منو کنار نمی کشه و نمیپرسه چه خبر...قرار بود یه روز بیاد از دانشگاه دنبالم و بریم بگردیم...

دیگه قراری در کار نیست.دیگه نیست...باورم نمیشه ازش فقط چند تا عکس مونده و چند تا فیلمی که ناخود آگاه و بی هیچ انگیزه ای ازش گرفتم.کاش ...

دلم براش خیلی تنگ شده.کاش می ذاشتن برای آخرین بار ببینمش.کاش می دونست همیشه براش دعا می کردم.کاش...

من پارسال لج کردم و شب قدر هیچ دعایی نکردم و گفتم به این چیزا نیست اتفاقی که باید بیفته می افته به دعای من نیست.ولی الان خیلی پشیمونم...شاید اون قرآنی که روی سرم می گرفتم تا حالا ناجی من بوده...اگر نبوده پس چرا سالی که دعا نکردم باید بدترین سال زندگیم باشه.چرا؟

خدایا هرگز مباد.روزی بی یاد تو هرگز مباد.
...............................................................
روحت شاد.یادت همیشه در قلبم جاویدان.

ماهی بیچاره اما مرده بود!

................................................

Suddenly, everything's upside down
It may take a while to orient myself again

می توانستی با من بمانی اما
نخواستی

شاید اگر تو می خواستی من می توانستم

ولی افسوس

دروغ می گوید هر که می گوید خواستن توانستن است!

......................................................................................
یاد یه دیالوگ فیلم درباره الی افتادم

یه پایان تلخ بهتر از یه تلخی بی پایانه!

نه پشیمانم ، نه خسته  ...

                       هنوز درخت های بی شماری می شناسم

که شاخسارشان ،                                   

ابدیت را تداعی می کنند !

خواب/

موزیک /  من دوست دارم و یه بی قرارم کسی که نمی تونه بی تو بمونه  ....آخه دل به تو دادم و چه خوبه حالم و ....

کار /

چک پول / 

کلاس زبان/   !? what the hell is it

بیرون/

 بارون/     واسه عشقت تشنم ...   تویی دلیل همه ی خوشیام هر جا بری من با تو میام

سایت دانشگاه /

گرافیک  /   

نرمشهای موزون /  باید این و به تو بگم عزیزم با تو هستم تا همیشه ....نمی خوام فکرشم بکنم تو نباشی آخه نمیشه

فال/

ورق/

تاروت/

فکر/

فکر/

بازم فکر//////

اگه دوست نداشتم برم توي اتاق خانوما و بمونم توي اتاقي که۳ تا آقا توش بودن شايد يه دليلش اين باشه كه دخترا يه كارايي مي كنن كه شرط مي بندم اگه پسر بود عمرا  كرد
علت اينكه حاج آقا مي خواد ما جدا باشيم چيه؟اينكه يه وقت با آقايون ارتباط برقرار نكنيم؟!
واسه مني كه بودن توي اتاق آقايون يعني رعايت حريم خصوصي اونا و خودم.يعني فقط كار.يعني توجه نكردن به بعضي كاراشون واسه جلب توجه حالا دارم كم كم شك مي كنم اون خانوم با اون چادر و قيافه خانومه و بايد جدا باشه  يا من؟!

بعضي وقتا يه چيزي توي زندگي آدم گم ميشه.بعضي وقتا يه شيء كه بگردي پيدا ميشه يا يه حرفه كه شايد فكر كني يادت بياد.اما بعضي وقتا نمي دوني كه يه چيزي و گم كردي.نه دنبالش مي گردي نه به فكر پيدا كردنشي.
اون چيز مي تونه نفوذ كلام يا تمركز بر هدف و تسلط بر ضمير نا خود آگاه باشه
كتابي كه همكارم بهم هديه داد تمام اينارو بهم يادآوري كرد.من تا نصف خوندمش و باورش كردم.و حتي بهش عمل كردم.و نتيجش چيزي جز تعجب همه و رسيدن به خواسته هام نبود! اولين تجربه ي عمليه اين قضيه مربوط به محل كارم شد.بعد از تقريبا يك سال رفتم و از رئيسمون وقت گرفتم و باهاش صحبت كردم و ازش خواستم در مورد حقوقم تجديد نظر كنه.قبل از خوندن اين كتاب چيزي كه انتظارش و داشتم كمي فكر به حرفام بود و حالا ببينيم چي مي شه.اما بعد از خوندن اين كتاب مطمئن بودم به نتيجه خوبي مي رسم و رسيدم.جمله ي ريسمون بعد از شنيدن حرفاي من اين بود:چقدر مي خوايد؟! پس از اون خبر كردن مدير و مدير مالي و تنظيم قرار داد جديد در همون لحظه باعث تعجب همه شد!
اگه دنبال يه كتاب خوبيد اين و توصيه مي كنم.حكايت دولت و فرزانگي ميليونر يك شبه.(مارك فيشر)
..............................................................
حاشيه1:اولين سوال اقاي حاج آقا رئيس.-ازدواج كرديد؟من به دروغ:بله.در شرفشم!-مباركه(وقتي اونقد بي كاره كه واسه منشي خواستگار پيدا مي كنه....)
..............................................................
حاشيه 2:شما كارتون از چه ساعتيه:-از 8 صبح تا ۵ (من تا حالا 8 صبح و به چشم نديدم.من خيلي خيلي زود برم ۹ )
..............................................................
حاشيه 3:مسئول حسابداري-خبرا رسيده ميشه برين واسه منم صحبت كنين؟
..............................................................
اين روزها تنهايي ميرم غذا مي خورم.تنهايي توي حياط محل كارم قدم مي زنم.تنهايي و جدا از بقيه كار مي كنم تنهايي چه ايرادي داره جز اينكه تنهايي؟
.............................................................
گفت يافت مي نشود گشته ايم ما.گفتم آنچه يافت مي نشود آنم آرزوست!

اگه نا مرئي بشم اول از همه يه چمدون يه زير انداز بر ميدارم و مثل جهانگرد توي كارتوم ممل شروع
مي كنم به ايران گردي و بدشم جهان گردي.چون در حال حاظر چنين اجازه اي ندارم...
چرا؟خوب معلومه چون پسر نيستم! انگار يه ارتباطاطي بين پسر بودن و نامرئي بودن وجود داره!
اول ميرفتم جنوب.بعد شمال.بعدم همدان.شب خيابون بو علي.بعد توي تموم رستورانايي كه توش
غذا خورديم.درست همون جاهايي مي شينم كه قبلا توش نشسته بوديم.درست همون جايي كه
من و سحر و هدي آرزو كرديم هيچ وقت تنها نباشيم و بعد از اون ديگه هيچ وقت هيچ وقت تنها اونجا نرفتيم .
بعد يه آرزوي(emerjency )مي كنم و ميرم توي خوابگاه و صبح يه روز زمستوني پنجره رو باز
مي كنم و با ديدن برف جيغ مي زنم.فقط حيف كه ديگه سحر2 اونجا نيست كه از خواب بپره و
فقط نگام كنه و به روم نياره.!!!
يه كاراي ديگه ايم دارم ولي نمي تونم بگم....حيف
راستي حتما كنسرت ابي و كامران هومنم مي رفتم.به قول سحر ديگه احتياج به ويزا و پولم نبود.
يه شبم ميرفتم كوهسار.از اونجا تهران و ديدن تو شب خيلي فاز ميده.
خيابون گردي توو شبم خيلي دوس دارم.دوچرخه سواري كه حتما.كلا شب يه چيز ديگست واسم
آخرشم مي رفتم پيش كسايي كه دوسشون دارم و ازشون دورم...

چطور مي شه دلتنگ نبود,وقتي حتي فكرم جز پيش تو جايي و واسه رفتن نداره!
چطور مي شه تو رو ناديده گرفت,وقتي حتي روزها خواب تو را مي بينم!
چطور مي شه از تو گذشت,وقتي گذشته ي من از گذشتن از همه ي آدماي ديگه پر شده!
من غريبه ي ديروز و آشناي امروزم
چطور مي شه فراموش شده ي فردا نباشم؟!