احساس میکنم دیگه آدمهای زیادی اینجارو نمیخونن واین خوبه چون راحتتر میتونم بگم.
استرس و انژی منفی همین چیزیه که این روزا به شدت دارم تجربش میکنم.یه اتفاق بد میاد توو ذهنم و تا ته ته تهش میرم
بعد به خاطرش ناراحت میشم گاهی بهم برمیخوره گاهی از بعضیا بدم میاد گاهی از خودم بدم میاد گاهی میزنم زیر گریه و اشکام بالش و گردنم و خیس میکنه واینا فقط و فقط به خاطر اتفاقیه که توو ذهن منه و هنوز نیوفتاده!!!!

ساعت ناهار و شام که دیگه مرگ منه.حالم از هر چی غذاس بهم میخوره.بیشتر از 4 تا قاشق نمیتونم.یه چیزیم شده.

هر چی جمله مثبت و انرژی مثبت و کتاب بود خوندم ولی فایده نداره.هی به خودم میگم انسانها فقط از فکر اتفاق بدی که قراره بیوفته ناراحت میشن اگه اون اتفاق بیوفته اونقدرها هم ناراحت کننده نیست!

بعد میگم فک کن شده.خوب دیگه از دست تو که کاری بر نمیاد....تهش اینه دیگه.

چرا من از همه ی آدمای اطرافم بدم اومده؟؟!!!