اگه نا مرئي بشم اول از همه يه چمدون يه زير انداز بر ميدارم و مثل جهانگرد توي كارتوم ممل شروع
مي كنم به ايران گردي و بدشم جهان گردي.چون در حال حاظر چنين اجازه اي ندارم...
چرا؟خوب معلومه چون پسر نيستم! انگار يه ارتباطاطي بين پسر بودن و نامرئي بودن وجود داره!
اول ميرفتم جنوب.بعد شمال.بعدم همدان.شب خيابون بو علي.بعد توي تموم رستورانايي كه توش
غذا خورديم.درست همون جاهايي مي شينم كه قبلا توش نشسته بوديم.درست همون جايي كه
من و سحر و هدي آرزو كرديم هيچ وقت تنها نباشيم و بعد از اون ديگه هيچ وقت هيچ وقت تنها اونجا نرفتيم .
بعد يه آرزوي(emerjency )مي كنم و ميرم توي خوابگاه و صبح يه روز زمستوني پنجره رو باز
مي كنم و با ديدن برف جيغ مي زنم.فقط حيف كه ديگه سحر2 اونجا نيست كه از خواب بپره و
فقط نگام كنه و به روم نياره.!!!
يه كاراي ديگه ايم دارم ولي نمي تونم بگم....حيف
راستي حتما كنسرت ابي و كامران هومنم مي رفتم.به قول سحر ديگه احتياج به ويزا و پولم نبود.
يه شبم ميرفتم كوهسار.از اونجا تهران و ديدن تو شب خيلي فاز ميده.
خيابون گردي توو شبم خيلي دوس دارم.دوچرخه سواري كه حتما.كلا شب يه چيز ديگست واسم
آخرشم مي رفتم پيش كسايي كه دوسشون دارم و ازشون دورم...